KORKUYORUM

GÖLGE – 1

Selam canım insan,

Son zamanlarda , geldiği zaman üst üste gelen bir yığın olayların içinde buluyorum kendimi. Hepsi de insana dair. Sevdiğim insanlara…Bu nedenle, bundan tam 19 yıl önce babamın vefatıyla sınanmışlığın verdiği korku var üzerimde. Kaybetme korkusu. Umarım o korkuyu deneyimlememişsinizdir. Fenadır. Can yakar. Aklına gelince insanın boğazına düğüm düğüm çöker.

Zaman her şeyin üstünden akıp giderken, yaşadıklarımız, yaşattıklarımız ve yaşayamadıklarımızı düşünürken geçiyor ömür. Öleceğini bilerek yaşayan insanoğlu buna rağmen neden korkar ölmekten. Bence bu korkunun sebebi yaşayamadıklarımız.

Gidilmeyen yerler,

Görülmeyen gözler,

Öpülmeyen eller,

Okşanmayan saçlar ve içimizde uhdesi kalan bir sürü şey…

Korkmakla vakit kaybetmektense daha çok sarılsak sevdiklerimize, daha çok anı biriktirsek, daha çok seni seviyorumlar iyi ki varsınlar çıksa yüreğimizden ve ötelemesek hiçbir duygumuzu ne güzel olur değil mi ?

Kıymetini bilmek lazım bulunduğumuz zamanın ve henüz elimizden geliyorken sıkıca sarılmak sevdiklerimize…Tüketmek ve tüketilmek üzerine kurulmamışçasına hayat, şimdinin tadını çıkarmayı başarmak ne büyük nimet.

Bazen birine ihtiyaç duyuyorum ama kimseyi aramıyorum. Defterimi açıp , karşımda biri varmış gibi içimde kalan her şeyi yazıyorum. Bugün de o günlerden biri canım insan…

Sağlıkla kalın.

GÖLGE – 1