DÜNYANIN EN KÜÇÜK DEVLETİ

Pınar YENER BALKAN

VATİKAN

Bir önceki yazımda Roma’dan bahsetmiştim hatırlarsınız. Roma’ya gidip de şehrin tam kalbinde yer alan, toprağı birkaç mahalleninkinden bile küçük, fakat etkisi dünyaya ulaşan Vatikan’ı es geçmek olmaz değil mi?

Yazılarımın yayımlandığı bölüm bir seyahat köşesi olduğu için, aslında bin bir türlü soruyu zihnimizde canlandıran şuncacık devletin elinin, tüm dünyaya hatta insanların ruhani evrenlerine uzanabilmesi konusuna hiç değinmeyeceğim. Burada sizinle, Vatikan’ın sokaklarını ve Sistine Şapeli’ni gezerken, etliye sütlüye dokunmadan biraz da Vatikan’ın tarihiyle ilgili bilgi edineceğiz.

İlk Roma seyahatimde şehri adım adım arşınladıktan sonra mutlaka görülmesi gereken 44 hektar üzerine kurulmuş Vatikan’a doğru yola koyuldum. Yola koyuldum derken, herhangi bir vasıta kullandığımı düşünmeyin. Yürümeyi çok seven biri olarak, Roma merkezden yaya olarak yaklaşık 45 dakikada sürecek bir yolculuk için araca binmek hiç benlik değil. Üstelik o yürüyüş, muhteşem Tiber Nehri manzarasını doya doya seyretmemi sağlayacaksa! Şükür ki her seyahatimden önce gideceğim yerle ilgili bilgi toplarım. Bu sayede Vatikan müzelerini, özellikle de Sistine Şapeli’ni uzun turist kuyruklarını beklemeden ziyaret edebilmek için biletimi online almıştım.

Sanat, tarih ve ihtişamın içine dalmak için sabırsızlanırken, Aziz Petrus Meydanı’na attığım ilk adımla birlikte kendimi, ünlü İtalyan mimar Bernini’nin tasarladığı, sütunlarla çevrelenmiş devasa bir ovalin içinde buldum. Yüzlerce aziz heykelinin sütunların tepesinden size bakması pek manidardı doğrusu. Yeterince fotoğraf ve video çektiğime kanaat getirdikten sonra, çantama attığım şalımı omuzlarıma örtüp bazilikaya yöneldim. Hem bazilikayla hem içindeki müzeler, şapel ve Vatikan Yeraltı mezarlarıyla ilgili öyle çok şey okumuştum ki şimdi onları gerçekten görebilecek olmak beni heyecanlandırıyordu.

İçeride beni okuduklarımdan çok çok öteye, adeta bambaşka bir dünyaya götüren bir ihtişamla karşılaştım. Evet, etliye sütlüye dokunmayacağım dedim ama orada aklıma gelen ilk soru şu oldu:” Neredeyse tamamı altın ve değerli taşlarla süslü şu taht, paha biçilemez sanat eserleri, meşhur Vatikan kütüphanesi, Michelangelo’nun yıllarca emek verip tasarladığı şu kubbe… Bunca ihtişam, zenginlik nereden geldi? Cevap olarak ilk aklıma düşen şey Ortaçağ’ın karanlık yıllarıydı. Neyse, uzatmayacağım. Sorunun yanıtını okuyucunun araştırmalarına bırakıyorum.

Beni en çok etkileyen bölüm Sistine Şapeli’ydi. Tavanı incelemekten başım döndü. Her bir resimde ayrı bir hikaye… Özellikle de Adem’in Yaratılışı ve Mahşer freskleri, üzerlerinde düşünmeye değer. Zaten sadece gözlerinizle bakamıyorsunuz; hiç susmayan zihniniz ve tarihi bilginiz de o manzaraya eşlik ediyor.

Aşağıya doğru indikçe Nekropolis’in soğuk duvarları arasındaki mezarlar da sizi bir parça rahatsız ediyor itiraf edeyim. Bir yandan da o hiç göremediğimiz Vatikan Kütüphanesi merakımızı cezbediyor. Neden mi göremedik? Çünkü bu kütüphaneye girmek için özel izin gerekiyor.

Çıkışta zihnimi bir süre susturmayı başardım. Ya sonra? Sonrası gözlerinizin önünden hiç silinmeyecek olan o muhteşem freskler ve heykellerin anısı.

Sanata, mimariye, tarihe, dinler tarihine ve tabi felsefeye merakınız varsa mutlaka görülmesi gereken yerlerden biridir Vatikan.

Bakalım sonraki seyahatimiz nereye? Haftaya orada buluşmak üzere sevgiyle kalın.

Pınar YENER BALKAN